آیا می دانید که:
آیا می دانید ایران در شرایط تحریم کشورهای غربی به دنبال سرمایه گذاری در اپراتور سوم هستند!
چرا آخرین گوشی های آخرین مدل به محض تولید در دسترس ایرانیان قرار می گیرد !
چرا قطعات کامپیوتری و فلش و مموری آنی وارد ایران می شنود!
چرا کشورهای غربی اجازه استفاده از انرژی هسته ای به
ایرانیان نمی دهند!
این تحریم ها، عمدتا لوازم الکترونیکی، مخابراتی و
رایانه ای را شامل می شود و اغلب کارشناسان معتقدند لغو ممنوعیت فروش آنها
به ایران، همانند اقدام سران امریکا در فعال نگاه داشتن شبکه های ماهواره
ای و شبکه های اجتماعی در آشوب های چهار سال پیش است و هدف اصلی آن، فراهم
ساختن بسترهای لازم برای اجرای پروژه ای همانند اغتشاشات بعد از انتخابات
ریاست جمهوری ایران است.
تذکر صریح آیت الله مکارم شیرازی به اپراتورهای ارائه دهنده مکالمه تصویری
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در پاسخ به استفتاء جمع کثیری از موسسات فرهنگی و تبلیغی در خصوص حرمت ارائه و استفاده از سرویس مکالمه تصویری اپراتورهای تلفن همراه، تذکر صریحی را نسبت به راه اندازی و گسترش این سرویس بیان داشته اند.
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در پاسخ به استفتاء جمع کثیری از موسسات
فرهنگی و تبلیغی در خصوص حرمت ارائه و استفاده از سرویس مکالمه تصویری
اپراتورهای تلفن همراه، تذکر صریحی را نسبت به راه اندازی و گسترش این
سرویس بیان داشته اند که متن سوال و پاسخ معظم له در ادامه می آید.
سوال:
مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی دام ظله العالی سلام
علیکم چندی پیش بحث ارائه سرویس مکالمه تصویری توسط یکی از اپراتورهای تلفن
همراه مطرح و مومنین با ارسال استفتائی به محضر مبارک حضرتعالی، حکم آن را
جویا شدند.
حضرتعالی با فتوای روشنگرانه خود با نظر به مفاسد آن،
حکم به حرمت ارائه و استفاده از این سرویس فرمودید. پس از قطع این سرویس،
اپراتور ارائه دهنده، در دولت جدید به کمک وزارت ارتباطات اقدام به رایزنی
های مکرر کرده است. آیا علما و مراجع را نسبت به راه اندازی این سرویس
متقاعد کرده اند؟ در صورت صلاحدید بفرمایید شرایط جدیدی به وجود آمده و آیا
فتوای معظم له در این زمینه تغییر کرده است؟
با تشکر 19/11/1392
امضاء کنندگان: 1.بنیاد زنان محجبه، 2.موسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف
اسلام، 3.موسسه فرهنگی تحقیقاتی صدف عفاف، 4.موسسه آوای ملکوت، 5.پایگاه
تخصصی حجاب و عفاف، 6.موسسه رویش جوانه ها، 7.موسسه کوثر ولایت، 8.كانون
ياسهاى آسمانى، 9.ستاد فرهنگی سلمان فارسی، 10.کانون فرهنگی تبلیغی ثنا،
11.کانون فرهیختگان اسلامی بوشهر، 12.اداره کل ورزش و جوانان شهرکرد،
13.کانون فرهنگی ندای ایمان گز، 14.مرکز تحقیقات و طرح های کاربردی ریحانه
النبی قم، 15.موسسه نسیم موعود، 16.کانون آفتاب ولایت یزد، 17.موسسه فرهنگی
هنری کاربردی خیبر، 18.کانون ترنم آفتاب شیراز، 19.موسسه جوانان فردوس،
20.گروه تبليغي عطر ياس، 21.کانون جواد الائمه(ع)، 22.موسسه علمي فرهنگي
تسنيم، 23.موسسه سفيران بى نشان، 24.خانه منتظران طلیعه نور، 25.موسسه گل
یاس، 26.موسسه نسیم رضوان، 27.خانه هنر طلاب قم، 28.موسسه روایت آفتاب یزد،
29. مؤسسه فرهنگی تبلیغی بصیران عاشورایی قم، 30.موسسه دلباختگان صاحب
الامر تبریز، 31.موسسه راه و هدف شهدا کرمان، 32.موسسه بیرق ولایت، 33.گروه
سايبري ترویج حجاب و عفاف، 34.موسسه نسيم رحمت، 35.موسسه حبیبه الرسول(س)،
36.موسسه سپنتا تبریز.37.موسسه مطالعات فرهنگی مستشهدین وصال
پاسخ معظم له:
مراکز متعددی مانند شما عزیزان این سوال را از ما کرده اند؛ فتوای ما
درباره مکالمه تصویری تغییری نکرده است. لازم است عزیزان تنها به درآمد
مادّی این امور نیاندیشند بلکه آثار فرهنگی و اجتماعی مخرّب آن را نیز در
نظر بگیرند و در هر حال ترویج این گونه وسایل مخابراتی که آثار منفی گسترده
ای مخصوصا در میان جوانان و نوجوانان دارد شرعا جایز نیست. همیشه موفق
باشید.
منبع: CIA جهانی Factbook. |
*جایگاه گروهکهای تروریستی در "استراتژی آمریکا"
*نقش گروههای تکفیری در پیاده کردن اهداف آمریکا
*جریان تکفیری خطری بزرگ برای دنیای اسلام است
آمریکا دریافت که گروهکهای نظامی دارای عقائد تکفیری ابزار مفیدی برای
تحقق اهداف و سیاستهای واشگتن هستند و ارتش آنرا در جنگهای نسل چهارم
یاری میرسانند. جنگهای نسل چهارم، همان نبردهایی است که در آن ارتشهای
سنتی با دشمن غیر سنتی و غیر کلاسیک روبرو میشوند. همچنین آمریکا برای
توجیه جنگافروزیهایش در فراتر از مرزهایش به این گروهکهای تکفیری نیاز
دارد... آمریکا خوب میداند که این گروهکها به سرعت وارد عرصه نبرد شده،
به آسانی مبارزه میکنند و به سادگی کشته میشوند. واشنگتن از این طریق
میتواند هر گونه اثر فکری، تاریخی و یا دینی ملتهای مخالفش را ریشه کند.
این گروهکها برای آمریکا بهترین و سریعترین راه ایجاد هرج و مرج تخریبی
به شمار میروند و این گونه بود که آمریکا این گروهکها را به عنوان یکی از
اصلیترین رکنهای استراتژیک به منظور تشکیل نظام جهانی جدید اتخاذ کرد.
بر همین اساس، ایجاد القاعده را باید تصمیم بلند مدت آمریکا و حاصل
مطالعات و تحلیل و بررسیهای واشنگتن بدانیم. آمریکا با جدیت کامل با
القاعده برخورد کرده و همه فرصتهای لازم برای پیروزی و موفقیت القاعده را
مهیا کرد و در این راه تبلیغات و رسانهها را نیز به کار گرفت. تا جایی که
همه جهان به جز عده کمی از افراد هوشیار و آگاه، در خصوص این «تولید
اسطورهای» از آن (آمریکا) پیروی کردند.
آمریکا در چهار دهه گذشته از گروهکهای مسلح دارای عقائد تکفیری استفاده
کرد. در ابتدا آنها را برای مبارزه با نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سابق به
کار گرفت و سپس به منظور باز کردن جا پایی برای خود در کشورهای عربی تحت
عنوان مبارزه با تروریسم، این گروهکها را روانه برخی از کشورهای عربی و
اسلامی کرد. بعد از آن، واشگتن این گروهکها را به منظور ایجاد تفرقه مذهبی
و قومیتی و از بین بردن احتمال دستیابی وحدت ملی و سازندگی عراق، روانه
این کشور کرد... آمریکا سپس گروهکهای تکفیری را با مجموعههای مقاومت
اسلامی که به رویایی با اسرائیل و یا هر اشغالگر غربی دیگر بر میخیزند
یکسان برشمرد و همه آنها را سازمانهای تروریستی خواند و که بایستی آنها را
در همه عرصههای بینالمللی تحت تعقیب قرار داد.
زیرا گروهکهای نظامی دارای عقائد تکفیری به مثابه ارتش سری آمریکا بودند
که اهدافش را محقق میکردند بدون اینکه یک دلار برای آنها هزینه کند. بویژه
اینکه صندوقهای رسمی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را مأمور تأمین مالی
آنها کرد.
آمریکا استراتژی خود که بخشی از آن مبتنی بر گروهکهای تکفیری است را
موفق خواند. گروهکهایی که آنها را تروریستی خواند در ظاهر به مبارزه با
آنها برخاست. این امر باعث شد که جایگاه این گروهکها در استراتژی آمریکا
به طور فزایندهای تقویت شود. تا اینکه جرقه ارتش در سوریه بر افروخته شد؛
آمریکا دریافت که پناه بردن به دروغ «انقلاب مردمی» از تحقق اهدافش در
سوریه ناتوان است لذا به ارتش سری و مخفیانه خود روی آورد و از کشورهای
دنباله روی خود خواست؛ فعالیت این گروهکها در سوریه را تسهیل کنند.
محمد الماجد، فردی که در عملیات تروریستی اخیر لبنان از سوی نیروهای امنیتی
بازداشت شده، تبعه عربستان سعودی است. در پی انتشار این خبر شاهد آن بودیم
که تابعیت او توسط این کشور تایید شده است و عربستانیها پس از دستگیری
این شخص از سوی نیروهای لبنانی از این کشور درخواست کردهاند که وی را به
آنها تحویل دهد با این وصف که پس از بازجویی بار دیگر، او را به لبنان پس
میفرستند. البته تا زمان کنونی لبنان چنین تقاضایی را نپذیرفته است.
عربستان
بر تحویل این شخص اصرار دارد که این خود موضوع مهمی است. دولت عربستان
معتقد است محمد الماجد جزو تروریستهای مهمی است که در لیست ارائهشده از
سوی آمریکاییها وجود دارد و تحت تعقیب نیروهای بینالمللی است. البته
عربستان این شخص را بهعنوان یک تروریست به رسمیت شناخته است که خود گام
مثبتی در روند این پرونده است اما در کنار آن خواست عربستان وجود دارد که
میخواهد این شخص در خود عربستان بازجویی و محاکمه شود؛ شخصی که رهبر گروه
تکفیری عبدالله عزام بوده است.
علاوهبر این محمد الماجد رهبر یک گروه
تروریستی است که با بسیاری گروههای تندرو دیگر از جمله القاعده در ارتباط
است و با این گروهها در سوریه و عراق بیعت کرده و در این مدت با این افراد
همپیمان بوده است. عبدالله عزام در عملیاتها چه در سوریه در برابر بشار
اسد و چه در عراق با این گروهها همراه بوده است. این فرد رهبر جریانی است
که مدتی است در لبنان فعال شده است و افراد منتسب به این جریان از جمله
فردی روحانی و سنیمذهب با نام شیخاحمد الاسیر در شهر صیدای لبنان است.
این گروه مدتی پیش در این شهر علیه نیروهای مقاومت آشوب به راه انداخت که
حاصل آن کشته شدن بسیاری از لبنانیها بوده است. این جریان افراطی به مرور
زمان در حوادث متعدد لبنان، حوادث خشونتبار و افراطی مربوط به شهر طرابلس و
منطقه ضاحیه، جنوب بیروت، نقش اساسی و پررنگی ایفا کرد. آخرین اقدام آنها
هم انفجار مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران بوده است که بسیاری از مردم
بیگناه لبنانی و رایزن فرهنگی ایران در این اتفاق کشته شدند. بنا بر سابقه
فعالیت این شخص، قطعا مردم لبنان از چنین بازداشتی خرسند هستند و به نظر
میرسد اتفاقی که چندی پیش در ضاحیه به وقوع پیوست هم واکنشی انفعالی از
سوی بخشهایی از این گروه بوده است که به نشانه اعتراض و انتقام به چنین
بازداشتی صورت گرفته که این خود مهر تاییدی بر موفقیت نیروهای امنیتی لبنان
با همکاری بخشی از احزاب دولتی است.
اول بدانیم که رزق فقط پول و درآمد نیست، بلکه هر نعمتی که از جانب خداوند منّان به بندهاش میرسد، از نعمت سلامتی و علم گرفته تا پدر، مادر، همسر و اولاد و تا ایمان و معنویت یا توفیق توبه و زیارت و نیز متاع دنیا، و کلاً هر آن چه به انسان فایده برساند، همه رزق است.
دوم بدانیم که کثرت مال، دلیل بر کثرت رزق نیست، چرا که معلوم نیست آن مال
قابل استفاده باشد و درست نیز مصرف شود و فایدهای هم برساند، شاید فقط
اندوخته باشد و یا به جای فایده، ضرر برساند، به آن که دیگر نمیتوان رزق
گفت. «رزق، چیزى است که مورد انتفاع واقع شود و ربطى به زیادى و کمى مال
ندارد.»
و سوم بدانیم که آن چه حاصل میگردد و در راه باطل و حرام مصرف میگردد،
رزق خدا نیست، بلکه معلول و محصول گناه و ابزاری برای هبوط و هلاکت بیشتر
است که انسان برای خود مهیا میکند.
ما همه شاهد فاصله طبقاتی بین اقشار مختلف جامعه خود هستیم و می بینیم که عده ای با کمترین زحمت هر روز داراتر و داراتر می شوند و عده ای هم به عکس با تمام نیروی خود در تلاشند و به هیچ چیز نمی رسند و یا در حال در جا زدن هستند؟ واقعا حکمت این همه تضاد چیست؟ وقتی تقسیم روزی به دست خداست و خداوند عادل است پس این همه نابرابری برای چیست؟ چرا همه به اندازه هم ندارند تا عده ای از سر فقر و ناچاری دست نیاز جلوی دیگران دراز نکنند؟
با مطالعه قرآن و روایات و تاریخ می توان به آسانی به این نتیجه رسید که افراد بسیاری از مال و ثروت زیادی برخوردار شدند که ظرفیت و آمادگی لازم برای این ثروت و مال هنگفت و فراوان و استفاده درست و بهینه از آن را نداشتند و نمونه قرآنی قارون و فرعون گواه خوبی برای این مدعا است .
بنابراین مال فراوان در مورد بسیاری از افراد جنبه آزمایش و امتحان دارد و خداوند آنها را به وسیله آن می آزماید تا میزان ایمان و تعهد و شکر گذاری و ظرفیت آنها در برابر آن ظاهر گردد و طبعا برخی در این آزمایش موفق و برخی نا موفق می باشند .
بنابراین نمی توان به طور کلی مال فراوان داشتن را نتیجه جنبه و ظرفیت داشتن صاحب مال دانست هر چند این مطلب در مورد بندگان صالحی مانند حضرت سلیمان علیه السلام صدق می کند و خداوند آن سلطنت عظیم و مال و قدرت فراوان را به خاطر وجود آمادگی و طرفیت به او عطا نمود.
معانی و مصادیق رزق:
در قرآن مجید گذشته از معناى مشهور به نبوت نیز رزق گفته شده «یا قَوْمِ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ کُنْتُ عَلى بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی وَ رَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً ...» (هود: 88) و همچنین به امنیت رزق گفته شده « آنها گفتند: ما اگر هدایت را همراه تو پذیرا شویم، ما را از سرزمینمان مىربایند. آیا ما حرم امنى در اختیار آنها قرار ندادیم که ثمرات هر چیزى(از هر شهر و دیارى) بسوى آن آورده مىشود؟! رزقى است از جانب ما؛ ولى بیشتر آنان نمىدانند»( القصص : 57). و گاهى رزق ، فقط به خوراک اطلاق شده مثل « ... وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ کِسْوَتُهُنَّ ... ـــ ... بر آن کس که فرزند براى او متولّد شده(پدر)، لازم است رزق (خوراک) و پوشاک مادر را به طور شایسته بپردازد. ...» بقره: 233. در این آیه شریفه کسوت (پوشاک ) را از رزق جدا کرده است. در آیه 5 نساء نیز رزق فقط به خوراک اطلاق شده است. در قرآن کریم به باران و چهارپایان اهلی نیز رزق اطلاق شده است.
چرا روزی مردم یکسان نیست؟
شکی در این نیست که تلاش افراد در مقدرات روزی آنها دخیل است. یعنی اگر افراد دنبال روزی خود نروند در موارد بسیاری از آن محروم می شوند. درست است که خداوند متعال روزی رسان است؛ ولی چنین نیست که خدا روزی هر کسی را در دهانش بگذارد. بلی، افرادی هستند که خداوند متعال بی واسطه یا با واسطه روزی آنها را بدون اینکه تلاشی برای کسب آن بکنند می رساند. مثل کودکان شیر خوار و غیر شیر خوار و از کارافتادگان؛ و بلکه اکثر مردم روی زمین. چرا که تنها عدّه اندکی از افراد بشر کار می کنند و افراد تحت تکفّل آنها از دست رنج آنها روزی می خورند.
ولی به هر حال خداوند متعال روزی همه را چنین قرار نداده و روزی تعدادی از انسان ها و افراد تحت تکفّل آنها را در گرو تلاش خود آنها قرار داده است. چرا که اگر چنین نمی کرد کمتر کسی حاضر می شد مسئولیت های اجتماعی خود را انجام دهد. کار از نظر اسلام علّت کسب روزی نیست بلکه یک وظیفه شرعی است. و هر کسی موظّف است برای بقاء اجتماع بشری تلاش کند. لکن اگر خدا روزی مردم را به کار آنها گره نمی زد کمتر کسی حاضر می شد به این وظیفه شرعی خود عمل کند. بنا بر این ، تلاش برخی افراد برای رسیدن به روزی لازم است ؛ ولی چنین هم نیست که هر کس بیشتر تلاش نمود حتماً روزی بیشتری نیز به چنگ آورد. این امری است که نیاز به اثبات ندارد چرا که با اندک توجّهی به جامعه انسانی می توان این حقیقت را دریافت که گاه برخی افراد که هم اهل تدبیر و حساب و کتابند ، هم اهل تلاش و کوشش ، در کسب روزی بیشتر شکست می خورند ؛ و در مقابل افرادی بدون کمترین تلاش و یا حتّی بدون هیچ تلاشی به ثروت های هنگفت می رسند. و این نشان می دهد که دست دیگری نیز در کار است. و اساساً یکی از حکمت های تفاوت ارزاق نیز همین است که انسان ها از این راه متوجّه خدا شوند و بدانند که همه امور به دست اوست.لذا امیرالمؤمنین(ع) فرمود: « عَرَفْتُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ وَ حَلِّ الْعُقُودِ وَ نَقْضِ الْهِمَمِ ــ خدا را از راه به هم خوردن تصمیم ها ، گشوده شدن گره ها و نقض شدن اراده ها شناختم.» (نهج البلاغه/ حکمت 250).
به تصریح قرآن کریم توسعه و تنگى روزى در دست خداست «إِنَّ رَبَّکَ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ یَشاءُ وَ یَقْدِرُ إِنَّهُ کانَ بِعِبادِهِ خَبِیراً بَصِیراً ــ پروردگار تو روزى را براى هر کس از بندگانش بخواهد گسترده می کند، و براى هر کس بخواهد محدود می سازد؛ همانا خداوند نسبت به بندگانش خبیر و بصیر است.» اسراء: 30. از ذیل آیه به دست می آید که قبض و بسط روزی ، روى عللى بوده و بی حکمت نیست ، که خدا به بندگان دانا و به صلاح آنها عالم است مشابه این آیه در رعد: 26 ، قصص:82 ، عنکبوت: 62، سباء: 36، زمر: 52 ، نحل: 71 نیز آمده است.
البته تلاش انسان و وارد شدن از راه هاى صحیح در کثرت روزى بى تأثیر نیست ؛
ولى به عنوان جزئی از علّت و حتّی از آن هم کمتر و فقط به عنوان علّت معدّ
(علّت زمینه ساز) که قابلیت قابل را تتمیم می کند. برای خوردن یک لیوان آب
از شیر لوله کشى شهر ، حرکت شخص لازم است ؛ ولی این حرکت در مقابل هزاران و
بلکه میلیاردها عاملی که به اذن خدا باعث شده اند تا این آب به لوله های
خانه انسان برسد چه قدری دارد. یا انسان برای رسیدن به نان باید گندم
بکارد. ولی نقش انسان در روییدن گندم همین است که گندم را برزمین بپاشد و
در وقت درو آن را برداشت کند. آنکه یک گندم را صد گندم می کند خداست. لذا
فرمود:« آیا هیچ درباره آنچه کشت می کنید اندیشیده اید؟! آیا شما آن را می
رویانید یا ما می رویانیم؟! »(واقعه/64 و 63) بنا بر این در هر کاری
میلیاردها شرائط و مقدمات لازم است که جور کردن همه آنها در اختیار بشر
نیست لذا قبض و بسط روزی در دست خدا است و کار و تلاش بشر تنها یکی از آن
عوامل است.
پروردگار تو روزى را براى هر کس از بندگانش بخواهد گسترده می کند، و براى
هر کس بخواهد محدود می سازد؛ همانا خداوند نسبت به بندگانش خبیر و بصیر
است.
بنا براین ، طبق مفاد آیات ، هیچ موجودی محروم از روزی مکفی نیست. لکن در مواردی ، یکی از شروط رسیدن به روزی تلاش خود افراد است. و مراد از تلاش نیز صرفاً کار کردن نیست ؛ بلکه گاهی تلاش به این است شخص یا جامعه حقّ خود را از دیگران بگیرد. مقدار غذا و پوشاک و وسائل راحتی که بر روی زمین وجود دارد چندین برابر نیاز بشر موجود است. لکن تنبلی ، بی تدبیری ، و کج فهمی عدّه ای از مردم باعث شده است که حدود هشتاد درصد ثروت روی زمین در دست بیست درصد مردم قرار گیرد. آیا اگر این هشتاد درصد محروم برای احقاق حقّ خود قیام کنند نمی توانند حقّ خود را از آن بیست درصد مردم بگیرند؟! روشن است که اگر بخواهند می توانند ولی نمی خواهند. آیا اگر مردم فلسطین ، مردم عراق، مردم افغانستان و مردم دیگر ممالک گرفتار فقر، یکپارچه برخیزند نمی توانند از عهده اسرائیل و آمریکا و دیگر کشورهای جهانخوار بر آیند؟! اگر بخواهند می توانند.
بنابراین، یکی دیگر از از عوامل ازدیاد رزق دینداری یا عدم دینداری است. اگر اجتماع متدینین حقیقتاً از دین تبعیت کنند نعمات الهی به آن جامعه سرازیر می شود و همه به اندازه کفاف از نعمات دنیایی بهره می برند. امّا اگر جامعه ای ادّعای دینداری کند ولی دیندار واقعی نباشد ، برکت از آن جامعه برداشته می شود ؛ و در چنین فضایی فقط کسانی به ثروت می رسند که فقط طالب دنیا هستند و اگر از دین هم حرفی می زنند فقط برای این است که به دنیا برسند. و این از یک طرف مجازات خود آن شخص است که گرفتار سنّت استدارج شده است. و از طرف دیگر مجازات جامعه مدّعی دینداری است. چون در ادّعای خود صدق تامّ ندارند.
* تلاشهایی که منجر به شکست شد
شاه پس از عدم موفقيت دولت نظامي ازهاري در برقراري نظم و آرامش و رفع اعتصاب ها که اقتصاد کشور را فلج کرده بود، به رهبران جبهه ملي روي آورد. پس از ناکامي جمشيد آموزگار، جعفر شريف امامي و ازهاري در مهار کردن امواج خشم و نفرت عمومي مردم در جريان نهضت اسلامي، شاه آخرين تير خود را رها کرد و سعي کرد با انتخاب يکي از اعضاي جبهه ملي که به ظاهر از مخالفان شاه باشد، خشم مردم را فرو نشاند. به همين جهت شاپور بختيار به شرط گرفتن اختيارات کامل و خروج شاه از کشور بعد از راي اعتماد مجلسين(شورای ملی و سنا) به دولت، نخست وزيري را پذيرفت.
در آخرین روزها فرح کوشید تا موافقت شاه را به استعفا از مقام سلطنت و تفویض مقام نیابت سلطنت به وی، طبق قانون اساسی جلب نماید. شاه نپذیرفت و گفت این کار مشکلی را حل نخواهد کرد.
سرنوشت شاه خائن پس از فرار از ایران | دانلود فایل
* فرار بزرگ
سرانجام در روز ۲۶ دي ۱۳۵۷، شاه پس از سالها ظلم و جنايت در حق مردم مسلمان ايران، به همراه همسرش فرح دیبا، ايران را به سمت مصر ترک کرد، در حاليکه حتي نزديک ترين حاميان و اربابانش هم از پذيرفتن او امتناع کردند.
وي با اميد به تكرار كودتاي ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ و بازگشت مجدد به ايران توسط حاميان دربارياش، با ظاهري عوام فريبانه، به عنوان معالجه از كشور خارج شد.
پس از فرار شاه، ملت با آمدن به خيابان ها و اظهار شادماني و پخش گل و شيريني، اين پيروزي بزرگ را جشن گرفتند و اين زماني بود که رژيم ستمگر پهلوي پس از ۵۰ سال حکومت استبدادي، روزهاي پاياني عمر خود را سپري مي کرد؛ چنانکه در کمتر از يک ماه پس از فرار شاه، طومار عمر ۲۵۰۰ ساله حکومت های مستبد و فاسد شاهنشاهي ايران در هم پيچيده شد.
حضرت امام خمینی(ره) در پیامی به ملت ایران اعلام کردند: «فرار محمد رضا پهلوي را كه طليعه پيروزي ملت و سرلوحه سعادت و دست يافتن به آزادي و استقلال است به شما ملت فداكار تبريك عرض مي كنم... اينجانب از همه طبقات، خصوصاً حضرات علماي اعلام، در اين موقع حساس تشكر مي كنم و سلامت و سعادت همگان را از خداوند متعال خواستارم و وحدت كلمه را هميشه خصوصا تا برانداختن رژيم شاهنشاهي و استقرار حكومت جمهوري اسلامي اميدوارم.»
*** تولد شارون در خانوادهای لهستانی- بلاروسی
"آریل شاینرمن"، معروف به "آریل شارون" (Ariel Sharon)، در تاریخ 27 فوریه 1928، در روستای میلان فلسطین به دنیا آمد؛روستایی که بعدها شهرک "کفار ملال" نامیده شد.
پدر لهستانیاش "شموئل شاینرمن" (Shmuel Scheinermann) در سال 1921 به عنوان صهیونیست فعال، همراه همسر بلاروسیاش "ورا شنهروف" (Vera Schneeroff) از ترس ارتش سرخ نازیها فرار کرد و پس از مهاجرت به قفقاز به کشاورزی مشغول شد. این دو به همراه فرزندشان "آریل" از قفقاز به "سرزمین فلسطین" نقل مکان کردند.
*** خوی جنایتکاری شارون، در نخستین سالهای نوجوانی جرقه زد
شارون در دانشگاه عبری قدس، درس تاریخ و خاورشناسی را فرا گرفت و تحصیلات دانشگاهیاش را در دانشکده حقوق شهر قدس ادامه داد. وی در سال 1996 از این دانشگاه فارغالتحصیل شد و بعدها توسط پدرش به دانشکده کشاورزی فرستاده شد، اما به دلیل بیعلاقگی به رشته کشاورزی تحصیل در این رشته را رها کرد.
شارون از همان کودکی به جنایتکاری مشهور بود، تا جایی که گفته میشود در کودکی همواره چوبی را برای کتک زدن کودکان و مجبور کردن آنها به انجام خواستههایش به همراه داشت.
شارون 14 ساله بود که به گروه تروریستی "هاگانا" (haganah) پیوست. این گروه، هسته اصلی در ارتش نوپای اسرائیل را تشکیل میداد که مأمور تخریب و تصرف خانهها و اراضی کشاورزی فلسطینیان بود. در همین زمان بود که اندک اندک نخستین آجرهای یک بنای سیاه و یک رژیم جعلی، بر روی زمینی غصبی نهاده میشد.
شارون، در سال ۱۹۴۷ به عضویت پلیس شهركهای یهودی درآمد.
وی در جنگ 1948 كه به اشغال بسیاری از سرزمینهای فلسطینی منجر شد، فرماندهی یک گروهان پیادهنظام را بر عهده گرفت که جنایتهای زیادی علیه فلسطینیان انجام داد. از این سال به بعد، وی به طور متوالی، فرماندهی گروهانهای متعددی را برای اشغال سرزمینهای فلسطین بر عهده داشت.
*** ازدواج و فرزندان
شارون در سال 1953 با زن اولش "مارگالیت"، یک یهودی رومانیاییتبار ازدواج کرد ولی در اثر یک حادثه رانندگی، او و پسر مشترکشان را از دست داد. شارون بعد از مارگالیت با خواهر کوچکتر او "لیلی" ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نامهای "عمری" و "گیلعاد" شد.
"عمري شارون" که اکنون 43 سال دارد، پسر ارشد آريل شارون در سال 2008 به جرم تقلب و رشوه، نقض قوانين مالي در حين تبليغات انتخاباتي، جعل اسناد و مدارک و دروغگويي به 9 ماه حبس محکوم و راهی زندان شد.
*** نظامیگری و حضور در ارتش
آریل شارون تا قبل از سال 1948 شناخته شده نبود. وی در این سال به عنوان یکی از افسران یگانهای ویژه تحت نظارت سازمان اطلاعات نظامی به اقدامات انتقامجویانه علیه اردوگاههای فلسطینی و روستاهای مرزی فلسطین مشغول بود.
وی در سال 1952 یگان ویژهای را تحت عنوان "یگان 101" تأسیس و اعضای این یگان را از میان جنایتکاران و زندانیان سابقهدار محکوم به مرگ و همچنین قاتلان و دزدها انتخاب کرد. شارون اعضای این گروه را تحت آموزشهای سخت نظامی از جمله آموزش طی مسیرهای طولانی و عملیات ویران سازی و تخریب مکانهای مختلف قرار داد.
یگان 101 با چنان جدّیتی عمل میکرد که کم کم چهره شارون، به عنوان مدیر این مجموعه را برای یهودیان اروپایی که هر ساله گروه گروه به سمت فلسطین اشغالی مهاجرت میکردند، آشناتر کرد.
شارون در رأس یگان 101 به عنوان اولین عملیات نظامی خود به روستای فلسطینی "القبیه" در شمال قدس و منطقه مرزی تحت سلطه اردن حمله کرد و هدف حملات توپخانهای قرار داد. 69 تن از مردم بیگناه این روستا، از جمله دهها زن و کودک و پیر در کشتاری وحشیانه قتل عام، و تقریباً تمامی خانهها و مساجد این روستا، شبانه نابود شدند.
پس از انتشار خبر این جنایت غیرانسانی در جهان، اسرائیل به این بهانه متوسل شد که حمله به روستای القبیة به خاطر انتقام گرفتن از قتل یک زن یهودی به همراه کودکش بود. بعدها نیز مقامات اسرائیلی مدعی شدند عاملان حمله به روستای القبیة جزو شهرکنشینان صهیونیستی بودند نه نظامیان اسرائیلی، اما شورای امنیت این جنایت صهیونیستی را به شدت محکوم کرده و آن را اقدامی از پیش طراحی شده توصیف کرد. مسألهای که بعدها برخی رهبران صهیونیستی در اظهاراتشان به آن اقرار کردند.
پس از کشتار روستای القبیة و قتل عام 69 تن از جمله زنان و کودکان،شارون در سال 1955 لقب "نظامی بیهمتا و جسور" ارتش رژیم صهیونیستی را از آن خود کرد.
*** خروج از ارتش و آغاز مسئولیتهای سیاسی شارون
· تصدی پستهای کلیدی در وزارتخانهها
پس از جنگ شش روزه ژوئن 1967 و شکست کشورهای عربی، شارون از ارتش استعفا داد و وارد صحنه سیاست شد.
شارون به عنوان یکی از برجستهترین فرماندهان ارتش رژیم صهیونیستی، كه طی سالهای 1969 الی 1973 سنگدلی و آدمكشی خارقالعادهای را در تمام عملیاتها از خود نشان داده بود، با آن كه در جنگ ۱۹۷۳ از اعراب شكست سختی خورد، اما به دلیل اقدامات جنایتكارانهاش علیه اعراب فلسطینی در صحرای سینا، سربازانش به وی لقب "پادشاه" دادند. از همین جنگ به بعد، وی از ارتش استعفاء داد و گام به عرصه سیاست نهاد.
وی در اولین انتخابات پارلمانی از سوی حزب تندروی "لیکود" (Likud) توانست عضویت کنست را بدست بیاورد. در سال 1975 از سوی نخستوزیر وقت اسرائیل، به سمت "مشاور نظامی" و در انتخابات سال 1977 به سمت وزیر کشاورزی و شهرکسازی منصوب گردید، چراکه از نگاه مقامات ارشد صهیونیست، سابقه درخشانی در شهرکسازیهای غیرقانونی از خود بر جای گذاشته بود.
در سال ۱۹۸۲ ارتش تروریستی این رژیم با تجهیزات و سلاحهای اهدایی آمریكا، انگلیس و فرانسه و پشتیبانی سیاسی، تبلیغی و اطلاعاتی آنان، بیروت پایتخت لبنان را پس از بیتالمقدس به اشغال خود درآورد.
در جریان همین جنگ، زمانی که "شارون" وزیر جنگ رژیم صهیونیستی بود (بین ۱۶ تا ۱۸ سپتامبر) دو کشتار بیرحمانه "صبرا و شتیلا" (Sabra and Shatila massacre) رخ داد و هزاران غیرنظامی فلسطینی و لبنانی در اردوگاههای پناهندگان "صبرا" و "شتیلا" واقع در غرب بیروت، توسط شبهنظامیانی موسوم به "فالانژ" کشته شدند.
قتل کودکان، کشتار و تجاوز ارتشیان صهیونیست به دختران و زنان عرب سبب شد تا "صبرا و شتیلا" دیگر نه فقط نام دو اردوگاه، بلکه مهر خونینی بر پیشانی تاریخ باشد و شارون، به سفاکترین بازیگر این تراژدی تبدیل شود.
نظامیان صهیونیستی همواره قصد داشتند لبنان را به منطقه امن اسرائیل تبدیل کنند. این حمله یکی از پررنگترین لکههای ننگی بود که نظیر آن را تاریخ کمتر به خود دیده و هرگز از حافظه ملتهای آزاد و آزادیخواه جهان حذف نخواهد شد.
چراغ سبز این عملیات، از شخص شارون گرفته شده بود. عمق فجایع این جنگ چنان بود كه دولت رژیم صهیونیستی، پس از 18 سپتامبر و بازتابهای رسانهای این حملات، برای آرام كردن اوضاع و تنشهای ایجاد شده، او را از وزارت جنگ بركنار نمود.
شارون از سال ۱۹۸۸ـ ۱۹۸۴ وزیر صنایع بازرگانی رژیم جعلی صهیونیستی بود.
· تکیه بر صندلی نخست وزیری
به دنبال این جنایتها، شارون در سال 2000 وارد مسجد مبارک الاقصی شد، این اقدام انگیزهای شد برای فلسطینیها تا جنبش "انتفاضه الاقصی (انتفاضه دوم)" را آغاز کنند؛ فلسطینیهایی که هنوز جنایت شارون در روستای القبیة و صبرا و شتیلا را فراموش نکرده بودند.
"انتفاضه الاقصی" محوریترین ابداع فلسطینیان در دفاع از تهاجمی است که توسط اشغالگران به سرزمینشان تحمیل شده است. امروزه جهانیان به خوبی میدانند که انتفاضه، مصمم است تا بیرون راندن اشغالگران غاصب از سرزمینش به مقاومت ادامه دهد. هرچند در آن دورهای که شارون، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی بود، همواره بر ابقای نیروهایش در کرانه باختری تأکید داشت و پیروزیهای مقاومت را با تسلیحات پیشرفته خود محو میکرد.
در سال 2001 بالاخره شارون به عنوان نخست وزیر، یعنی به سمت بالاترین مقام در اسرائیل، تعیین شد.
وی پیش از نخست وزیری قول داد كه كار فلسطینیان را در ۱۰۰ روز تمام كند و قدرت رژیمی به نام "اسرائیل" را در منطقه تثبیت كند؛ لذا در دوران نخست وزیریاش از هیچ اقدام وحشیانهای در قتل و کشتار و بازداشت فلسطینیها در شهرهای کرانه باختری و غزه فروگذار نکرد.
ایالات متحده آمریکا و انگلیس، به عنوان دو بازوی منحوسی که رژیم جعلی صهیونیسم را زاییده و پرورش دادند، اگر بیشتر از اسرائیل، دستشان به جنایات شارون در دوران فعالیتش آلوده نباشد، کمتر نیست.
تعریف منافع مشترک میان این سه کشور درست در دوره نخست وزیری آریل شارون تا بدانجا رسید که به نفوذ سرطانی و حیرتآور لابیهای اسرائیلی در میان سران کنگره آمریکا و سنای این کشور انجامید. خود شارون که از اوان نوجوانی، در بدنه مدیریتی رژیم نوپای اشغالگر قدس حضور داشت، در سال 2001 با افتخار عنوان کرد:
«میخواهم یک چیز را به صراحت به شما بگویم و آن اینکه درباه فشاری که آمریکاییها به اسرائیل میآورند، اشتباه نکنید. این ما یهودیان هستیم که آمریکا را تحت کنترل داریم و این را آنها به خوبی میدانند.»
شارون صاحب اندیشه ایجاد دیوار حائلی است که بسیاری از اراضی فلسطینی را جدا کرد.
"عوزی بنزمان" نویسنده اسرائیلی در کتابی با عنوان "شارون قیصر اسرائیل؛ کسی که خط قرمزی نمیشناسد" تمامی اقدامات شارون را ذکر کرده و اسنادی موثق ارائه داده که نشان میدهد شارون در تمامی عملیاتهای ترویستی علیه فلسطینیها دست داشته است.
شارون کسی بود که دستور ترور رهبران نظامی فلسطین از جمله "شیخ احمد یاسین"، بنیانگذار جنبش حماس و از مبارزان برجسته فلسطینی و نیز ترور شماری دیگر از رهبران برجسته مقاومت از جمله "عبدالعزیز الرنتیسی"، از بنیانگذاران جنبش حماس را صادر کرد.
*** 2006 تا 2014: حیات نباتی
بدون شک نمیتوان تمامی جنایتهای شارون را در چند خط محدود کرد. افراطیترین سران صهیونیست، وی را یک "قهرمان" مینامند، و این در حالی است که نویسندگان سرشناس در نوشتههای خود از وی با عناوینی چون "بلدوزر"، "گرگ گرسنه"، "دراکولای خون آشام" و غیره یاد میکنند؛ صفاتی که ماهیت و خوی وحشی شارون را توصیف میکند. البته شارون در اواخر عمر خود به دلیل عقب نشینی از غزه و شکست از مقاومت فلسطین، مورد انتقاد خود صهیونیستها نیز قرار گرفته بود.
شارون در میانه جنایت و خونخواری، ناگهان در روز ۵ ژانویه سال ۲۰۰۶ به دلیل سکته مغزی سنگین در بیمارستان بستری شد و ادارهٔ کلیه امور نخست وزیری رژیم صهیونیستی را به "ایهود المرت" معاون نخست وزیر واگذار کرد.
"قصاب بیروت"، از آن زمان در فلج کامل و وضعیت کما به سر برد و از طریق سرم تغذیه میشد. هرچند پزشکان از او قطع امید کرده و از خانواده اش خواسته بودند تا او به طور طبیعی بمیرد، اما خانواده وی همچنان خواستار انجام اقدامات لازم برای زنده ماندن وی شده بودند. هزینه هفت سال نگهداری و مراقبت از شارون، سالانه نزدیک به نیم میلیون دلار برآورد شده است.
در سال 2011 پزشکان بیمارستان صهیونیستی محل نگهداری وی، مجبور شدند به علت تعفن اعضایی از بدنش، بخشی از اعضای داخل شکم وی را از بدنش خارج کنند.
به نقل از روزنامه آلمانی "اشپیگل" فقط و فقط خانواده شارون میدانند که وی در لحظات مرگ، چه ظاهری داشته است. حتی در طی اینهشت سال زندگی نباتی، شارون به طور کامل از دوربینهای خبرنگاران، مخفی نگه داشته شده بود. (گزارش از طاهری)
کافیست چند هزار نفر در یک گوشه دنیا دور هم جمع شوند و در یک مراسم بسیار پر معنا (!) به سمت هم گوجه پرت کنند! اینجاست که جریان بی طرف رسانه ای در جهان که وظیفه ذاتی خود را اطلاع رسانی معرفی می کند وارد کارزار می شود و با ده ها تصویر، کلیپ و مصاحبه و خبر آن را در صدر اخبار خود خود قرار می دهد...
کافیست چند نفر در یک گوشه دنیا در اعتراض به حکم ظالمانه «حجاب» کاملا برهنه شوند تا باز همان جریان بی طرف صرفا جهت اطلاع رسانی از یک واقعه فعال شود و تصاویر این واقعه را همگان در جهان خواهند دید ...
کافیست چند احمق در خرابه ای در یک گوشه دنیا بر خلاف فتوای مراجع عظام شیعه قمه ای بزنند و اینجاست که بوقهای رسانه ای بی طرف در جهان به تلاطم می افتند که نکند خدای نکرده کسی این صحنه مهم را از دست بدهد...
کافیست حتی یکی از شیوخ بی مصرف خلیج فارس از برنامه هسته ای ایران اظهار نگرانی کند تا این بوغ های بی طرف احساس وظیفه کنند که نکند این صدا در گوشه ای از جهان نشنیده باقی بماند...
اما همین چند روز پیش بزرگ ترین اجتماع تاریخ بشریت با قریب به بیست میلیون و هفتصد هزار نفر شکل گرفت اما یک مشکلی داشت! این اجتماع شیعی بود و این به آن معناست که اگر مردم دنیا که رسانه های بی طرف دهکده جهانی، اسلام را برایشان در طالبانیسم خود ساخته شان تعریف کرده اند بدانند چنین تفکر عظیمی در یک گوشه جهان جاریست که قادر است بیش از بیست میلیون نفر را وادار کند برای بزرگ داشت این تفکر بیش از صد کیلومتر را با با پای پیاده به سوی مقصدی معنوی راهپیمایی کنند، بی گمان خیلی ها به دنبال کشف این حقیقت بزرگ و ابعاد آن خواهند رفت و این یعنی افزایش قدرت هلال شیعی! (البته به قول خوشان!) این یعنی معرفی یک حقیقتی که سالهاست در پس نقاب طالبانیسم که به زور بر چهره آن درکشیده اند مخفی نگاه داشته شده است! اینجاست که همان جریان بی طرف که حاکم بر رسانه های دنیاست احساس وظیفه می کند که این حرکت بی سابقه و بی بدیل را با تیغ سانسور خود کاملا بی طرفانه ذبح کند! از آنجا که این حرکت بزرگ ترین اجتماع بشری در طول تاریخ بوده است پس سانسور اعمال شده بر آن هم می شود بزرگترین سانسور تاریخ!
----
پی نوشت: بنده برای اطمینان از این سانسور عظیم طی روزهای راهپیمایی بزرگ
اربعین مداوم سایت های بزرگ خبری دنیا از جمله بی بی سی، دویچوله، یاهو
نیوز، ام اس ان نیوز و ... را چک کرده ام و برای اطمینان از سراسری بودن
این سانسور، اخبار مربوطه را در گوگل نیوز جستجو کرده ام.